Geschiedenis van de Kimono

kamakura kimono

De verrassende geschiedenis van de kimono

Het ontstaan van de kimono gaat ver terug. Bij het woord kimono denken we ook gelijk aan Japan. En dat klopt, wat het ontstaan van de Kimono komt uit Japan. Net als Ikigai, de inspiratie voor ons merk, ook zijn oorsprong in Japan vindt.

Kimono is het japanse woord voor kleding. Tegenwoordig wordt het woord vooral gebruikt om naar specifiek Japanse traditionele kleding te verwijzen. Traditioneel is de kimono in Japan, maar in het Westen is de kimono tegenwoordig een zeer trendy kledingstuk. Het is van origine met rechte lijnen gemaakt waardoor het kledingstuk geschikt is voor alle vormen mensen. Zo ook onze kimono, een ‘one-size-fits-all’ model die iedereen past.

Hieronder nemen we je mee in de geschiedenig van de kimono. Hoe is deze nou ontstaan, en wat betekende deze in Japan door de eeuwen heen.

Kimono uit de Nara Periode

De kimono zoals wij die nu kennen, ontstond tijdens de Heian-periode (794-1185).

Van oudsher, en tot aan de Nara-periode (710-794), droegen Japanners gewoonlijk ofwel ensembles bestaande uit afzonderlijke boven- en onderkleding (broek of rok), ofwel kledingstukken uit één stuk.

nara kimono japan

Typische kimono uit de Nara periode

Heian Period kimono

Typische kleding voor de edelen in de Heian periode

Kimono uit de Heian-periode

In de Heian-periode (794-1185) werd een nieuwe techniek ontwikkeld om kimono’s te maken. Bij deze techniek, die bekend staat als de ‘straight-line-cut’-methode, werden stukken stof in rechte lijnen gesneden en aan elkaar genaaid. Met deze techniek hoefden kimonobouwers zich niet bezig te houden met de vorm van het lichaam van de drager.

Recht gesneden kimono’s waren geschikt voor alle weersomstandigheden: ze konden in lagen worden gedragen om warmte te geven in de winter, en kimono’s gemaakt van ademende stof zoals linnen waren comfortabel in de zomer. Dankzij deze voordelen werd de kimono een onderdeel van het dagelijks leven van de Japanners.

Na verloop van tijd, toen het dragen van kimono’s in lagen in zwang kwam, begonnen Japanners aandacht te besteden aan hoe kimono’s van verschillende kleuren bij elkaar stonden en ontwikkelden zij een verhoogde gevoeligheid voor kleur. De kleurencombinaties vertegenwoordigden seizoenskleuren of de politieke klasse waartoe men behoorde. Het was in deze tijd dat wat wij nu beschouwen als traditionele Japanse kleurencombinaties zich ontwikkelden.

Tijdens deze periode die de late-Nara periode (710-794) en de Heian periode (794-1185) overspande, begon de kleding die mensen droegen te verschillen afhankelijk van hun sociale status als lid van de adel of als gewone burger. De adel begon kleding te dragen die hun handen en voeten bedekte en waarin ze zich moeilijk konden bewegen, terwijl gewone mensen kleding droegen die meer op moderne kleding leek, met rechtere, minder vloeiende mouwen en een betere beweeglijkheid.

Kimono uit de Kamakura-periode

Tijdens de Kamakura-periode (1185-1333) en de Muromachi-periode (1336-1573) droegen zowel mannen als vrouwen een felgekleurde kimono. Naarmate de krijgersklasse in kracht toenam, trokken zij naar het slagveld gekleed in bonte kleuren die hun leiders voorstelden.

kamakura kimono

Kimono uit de Edo-periode (1603-1867)

Edo, dat in 1868 werd omgedoopt tot Tokyo, werd nu de belangrijkste stad van Japan. De daaruit voortvloeiende Edo-periode (ook wel de Tokugawa Era genoemd) duurde maar liefst 264 jaar. De jaren 1603 tot 1868 staan bekend als het laatste tijdperk van het traditionele Japan. De Japanse cultuur ontwikkelde zich in deze periode vrijwel zonder buitenlandse invloed. En het kledingstuk de kosode was een van de sleutelelementen van wat het betekende om Japans te zijn.

Tijdens de Edo-periode heerste de krijgersclan Tokugawa over Japan. Het land was verdeeld in feodale domeinen die werden bestuurd door heren. De samoerai van elk domein droegen “samoerai uniformen”, die bestonden uit een kimono en een kamishimo die over de kimono werd gedragen, en te herkennen waren aan de patronen op de kamishimo. Een kamishimo is de combinatie van een mouwloos bovenkleed dat werd gemaakt van bijvoorbeeld linnen, gesteven om de schouders goed uit te laten komen, en een hakama, een soort rokachtige broek. Deze combinatie werd een kosode genoemd. Naarmate de technieken om kimono’s te maken zich snel ontwikkelden, groeide de kimono uit tot een kunstvorm. Kimono’s werden waardevoller en ouders gaven ze door aan hun kinderen als familiestuk.

Tijdens het Edo-tijdperk was de kosode een zichtbaar verenigend cultureel merkteken. Iedere Japanner droeg hem, ongeacht leeftijd, geslacht of sociaal-economische positie. In de zeldzame gevallen dat een Japanner in contact kwam met buitenlanders, was een zichtbaar onderscheid dat buitenlanders geen kosode droegen.

Aangezien de armere klassen hun kleding tot vodden droegen, bleef bijna niets van hun kosode intact. Maar de hogere sociaaleconomische lagen van de samenleving konden hun kosode bewaren en nieuwe laten maken. En net als andere kunstvormen – waaronder schilderkunst, poëzie, keramiek en lakwerk – hield de kosode zich aan esthetische canons.

De belangrijkste regel was misschien wel het gebruik van het expliciete om het impliciete aan te duiden. Zo was het dat een kersenbloesem niet zomaar een mooi ontwerp was; het symboliseerde de sterfelijke vrouwelijke schoonheid.  Meer dan dat, een verfijnde vrouw zou het dragen in haar vrije tijd, niet voor het werk. Dit gold voor de meeste bloemmotieven.

De kwaliteit van de stof, de keuze van het patroon, het garen, de verf, de houtblokdruk en de kleur waren essentiële criteria voor de presentatie van de rang, de leeftijd, het geslacht en de verfijning van de persoon die erin gewikkeld was. En verfijning was van bijzonder belang. Het gebruik van kanji (Chinese karakters) en scènes uit de Chinese en Japanse klassieke literatuur gaven blijk van literaire bekwaamheid. Een houten karrenwiel bijvoorbeeld kon verwijzen naar Het verhaal van Genji, of zelfs naar een scène in een Nō toneelstuk (alleen geselecteerde aristocraten werden uitgenodigd om naar Nō toneelstukken te komen kijken).

De Edo-kosode is dus een zichtbaar detail in een cultuur vlak voor een fundamentele verandering.

kimono edo

Van de Meiji-periode tot vandaag

Tijdens de Meiji-periode (1868-1912) werd Japan sterk beïnvloed door buitenlandse culturen. De regering moedigde mensen aan om westerse kleding en gewoonten aan te nemen. Overheidsambtenaren en militairen waren wettelijk verplicht westerse kleding te dragen voor officiële functies. (Gewone burgers daarentegen waren verplicht bij officiële gelegenheden een kimono te dragen met het familiewapen, kamon genaamd, dat hun familie-achtergrond aangeeft. Dit type kimono wordt mantsuki genoemd. Sindsdien zijn montsuki formele kledingstukken geworden voor Japanners.

Kimono’s worden gedragen bij traditionele theeceremonies.

 

Tegenwoordig dragen Japanners zelden nog kimono’s in het dagelijks leven. Ze gebruiken ze als haregi (formele kleding) voor gelegenheden zoals huwelijksceremonies, begrafenissen en diploma-uitreikingen. Ze worden ook gedragen bij theeceremonies en andere speciale gelegenheden, zoals zomerfestivals en tanabata.

De waardering van www.ikigai-accessories.com bij Webwinkel Keurmerk Klantbeoordelingen is 9.8/10 gebaseerd op 41 reviews.
Wij gebruiken cookies. als je doorgaat op onze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
Chat openen
1
App ons direct
Hallo,
Kunnen wij je helpen?